SUDAH NASIB BADAN -_-

Assalamualaikum,,Holla~ :D
this is my fiirst post on this blog for 2016... Hahaha...sedar x sedar,umur sy 16 tahun sdh sekarang... dan next year sy akan melangkah ke alam SPM! Andwe!!! sy belum bersedia lagi! Huhuhu.. Anyway, keputusan PT3 sy tahun lepas cukup memberangsangkan jugalaa sbb sy dpt 9A 2C dan gred C yg sy dpt ialah BI lisan and Sains..Haha but guess what? Sy termasuk kelas Sains juga..What the...sy bukan mw masuk sgt pun kelas sains. Ikutkan hati,sy mau pindah kelas akaun tpi biasalah...mama sentiasa mengharap yang terbaik untuk sy. Kalau bukan sebab mama,sy x akan dan x akan memulakan pembelajaran di kelas sains. Tapi itulah. Susah kalau ada ibu yang terlalu mengharap sama anak dia. Kerana hormatkan ibu, si anak pun turutkan sajalah permintaan ibunya. Bapa sy okey jk klu sy mw masuk mana2 bidang asalkan sy berkerjaya. Tapi xtw knp,ibu sy pasang harapan tinggi untuk sy mw jadi doktor...argh!! it's so hard for me! Bukan sy xda usulkan perkara ni sama mama. Sy ada bincang sama ibu sy yg sy mw masuk kelas sastera tapi...mama sy bilang klu masuk klas sastera,ko kurang dpt kerja..HUHU...so? apa lagi sy prlu bwt klu mama sdh ckp mcm tu? trpaksalah sy masuk klas sains and guess what? sy rasa mcam brd di suatu tmpt yg amat x disukai. bukanlah sy mw ckp klas sains ni mcm neraka tpi klu sdh x suka di situ mw bwt mcm mna? lagipun, di klas sains ada seorang hamba Allah yg sy x brp brkenan. Sbnrnya sdh lama sy x berkenan sma dy sbb sejak form 1 lagi dy sdh cari pasal sma kmi. akibatnya,hampir satu batch pulaukan dia dan telah menjadi sejarah dan sdh ditakdirkan,sebelum exam penggal 2 bermula tahun 2014,masa tu prep mlm. trus mgkin bising kan tuh,tiba2 kakak hamba Allah yg sy mksudkan tu dtg pgi klas kami and guess what?(mcm tagline pula...hahaha) dia tengking kmi dan luahkan rasa x puas hty dy sma kami! dan ternyata sy slh satunya ...huhuhu siapalah yg x sedih bila kena tengking depan org ramai?(walaupun sbnrnya masa tu di kelas seja...hehe) trauma btul sy! sejak tu,sy sntiasa brhati2 sama tu hamba Allah. sy cubalah jaga hty dy bila brckp sma dy,dan setiap masa sy akan ckp yg dy berubah sdh...bkn macam dulu tp sbnrnya sy tipu diri sy sendiri...huhu..dan tahun ni,entah apa nasib sy,sy dpt kelas sains yg x digemari dan duduk sebelah dia!! ARGH!!!! what to do? what to do? Jadi sy cuba fikir positif dan stay strong untuk trus berjuang di alam persekolahan tahun 2016 ini! *genggam tangan dan angkat tingi2* (walaupun sbnrnya sy ni slalu negatif thinking. jadi walau bagaimanapun,sy cuba jugalaa...ok itu sejala sy mw tulis..byk sdh org kelas sy mw balik dri prep mlm...haha..tkut pl aku..

ps:doakan sy dpt mnjwb soalan untuk exam yg bakal berlangsung minggu depan ok? dan doakan sy dpt masuk dlm whatsapp kelas supaya mama sy bangga...hahaha xD

WASSALAM

Angkara PT3??

assalamualaikum sebagai pembuka bicara...hehehe...
ermm...hari ni saja2 jak mw post2 di sini...
fuhh...sejak dua menjak ni, makin ramai students yang rasa tertekan...yalah...form 3 sudah kan..mestilah tertekan untuk peperiksaan besar...siapa yang tak tertekan? tahniah untuk yang tidak berasa tertekan kerana anda sememangnya pelik...ahha..(joke,don't take it a serious:)...
tidak terkecuali saya yang mana saya di targetkan untuk memperoleh result 10A dlm PT3...hurmm..apa2 pun sy sabar sejaa..
k...i think that is only i want to write...hope i can write in my blog again..:)

*seriously,it's really broken english x(

Aassalamualaikum w.b.t

Aloha,introducing me, Miasarah or you just can call me, Mia. So, this is my first post in this blog...haha...awkward...*brokenenglish
sebenarnya blog ini sudah lama saya cipta kira2 tahun lepas lagi. Tapi itulah,disebabkan faktor kesibukan saya tiada masa untuk mengisi blog ini. Tambah2 lagi saya juga tidak tahu hendak tulis apa dalam blog ini tapi hari ini, saya mahu meluahkan apa yang terpendam dalam hati saya.
Mungkin kerana faktor remaja membesar,saya teramatlah tertekan. Mana mahu fikir tentang kerjarumah,peperiksaan besar (PT3),kokum dan kini,masalah baru yang melanda adalah menghadapi kemarahan kakak2 senior di sekolah. Saya tahu, mereka melakukan semua itu untuk kebaikan kami dan junior2 yang lain tapi...bila sudah selalu ditegur dan dimarahi bosan akan melanda dalm diri dan mungkin ia membawa kepada tekanan dalam diri. begitulah apa yang saya rasakan tika ini. Huh,,kalaulah ada cara untuk menyelesaikan semua ini kan bagus...tapi tak apa..saya masih boleh meneruskan perjuangan saya di sekolah! Selagi hayat di kandung badan,akan ku teruskan usaha ini! Hwaiting! sekian wassalam :)